Vrijdag 22 april
Er is nog een nieuwe bijgekomen, Joris een Belg. We zijn nu in totaal met 15 man. Joris maakt een verwarde indruk, hij zit helemaal onder de dope en alcohol en later blijkt dat hij dagelijks 5 gram cocaine en een liter rum per dag naar binnen werkt. 5 gram coke blijkt erg veel te zijn (ik heb er geen verstand van en wil dat zo houden) en dat verklaart waarom hij zo afwezig is. Hij heeft zelfs afgelopen nacht bij de dames aan de deur gestaan, hij zou daar moeten slapen dacht hij (of wilde hij). Hij zit nou in zijn afkickperiode en zal het de komende dagen wel moeilijk krijgen.
Ik zal wat meer over de groep vertellen. We zijn dus met 15 personen waarvan 3 vrouwen en 12 mannen. Voornaamste redenen van verslaving zijn cocaine, marihuana en alcohol. Een paar hebben ook een gokverslaving en ik ben de enige met een gameverslaving. De meeste zijn 21-30 jaar oud (8 personen), 4 personen 31-40 jaar oud en 1 is zelfs 60 jaar oud.
Dat het een jonge groep is is wel te merken. Soms vliegen ze als jonge honden in een confrontatie, niet nadenkend maar meteen reagerend. Dan moeten de gemoederen weer bedaard worden en kunnen we weer rustig verder gaan.
Je merkt ook heel duidelijk dat het progamma niet bij iedereen even duidelijk door komt. Mensen denken te weten dat ze alles onder controle hebben maar houden zichzelf alleen maar voor de gek.
Voor mezelf heb ik het gevoel dat rwee en een halve week hier me veel heeft opgeleverd, niet alleen voor mijn verslaving maar ook nieuwe andere inzichten. Ik ben anders tegen het leven aan gaan kijken en ben van plan de komende 2 weken te gebruiken om dit verder uit te bouwen.
Zaterdag 24 april
De ochtend liep rommelig. Meteen na de wandeling en het ontbijt werden er al sessies gegeven. Geen tijd om op te frissen, tanden poetsen e.d. en dat leidde bij een aantal personen tot irritatie. Na de sessies was om 11.30 uur al de lunch en om 12 uur vertrekken om te sporten. Om verdere irritatie te voorkomen hebben we voorgesteld om het sporten over te slaan zodat we rustig de middagactivieit konden oppakken namelijk ff winkelen. Met 8 man zijn we gaan winkelen (de rest bleef thuis) en hebben het super naar onze zin gehad. Bij thuiskomst aten we wraps en na het eten hadden we een verrassing in petto voor Bas. Bas is mede-oprichter van Addiction Care en heeft bijna 3 weken met de groep meegelopen. We hebben een eigen sessie georganiseerd wat tot hilarische taferelen leidde en hebben er flink om gelachen. Ook hadden we een klein kadootje gekocht en bij het overhandigen moest ie toch een traantje laten. Met pijn in het hart nam hij afscheid van ons en vertrok naar het vliegveld. We sloten de avond met een luchtige film af en gingen vroeg naar bed, morgen wacht ons een bezoek aan Robbeneiland.
Zondag 25 april
Om 9 uur moesten we klaar staan voor het vertrek naar Robbeneiland maar de bus kwam pas om 9.45 uur. Vol goede moed vertrokken we richting Kaapstad, vanwaar de boot naar Robbeneiland vertrok. Eenmaal daar aangekomen bleek de boot net vertrokken te zijn en de andere boten zaten vol. Helaas geen bezoek aan Robbeneiland deze dag. Al snel werd een alternatief verzonnen; een kleine boottrip van anderhalf uur en winkelen (aan de haven is een groot winkelcentrum gelegen). We hebben lekker van onze vrije tijd genoten en heerlijk rondgelopen. Tijdens onze wandeling kwamen we diverse borden tegen voor rondreisjes met de boot en helicopter, maar ook voor shark diving. Nieuwsgierig vroeg ik onze gids wat dat nu precies inhield en hij vertelde me dat je dan in een kooi vlakbij de kust naar witte haaien kon kijken. Ik raakte helemaal opgewonden aan dit idee, in de zee gedropt worden op zoek naar witte haaien. Ik heb dit voorgelegd aan Markus (directeur) en die zou de mogelijkheid bekijken voor een duiktochtje naar de witte haai!!!
Ik belde Carolien om te kijken of ze al Oma was geworden en dat bleek het geval!! Hartstikke leuk want Rosalie was geboren en voelde geluk en trots door mijn aderen stromen. Ik ben zo blij voor hun......
Daarna volgt weer een sessie met enkele brieven die aan de orde en je merkt dat de persoon voor wie de brief bestemd is en de groep hier erg veel van leren. Tevreden sluiten we de avond af en gaan naar bed, deze week wordt weer een drukke week. Met een glimlach om mijn mond val ik in slaap, denkend aan Rosalie en gelukkige vader en moeder (Gijs en Debora) en trotse Oma (Carolien).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten