Dag 7, 8 en 9

Woensdag 14 april:
Vandaag een drukke dag, 4 sessies gehad en gesport. De sessies geven telkens weer andere inzichten, daarom is het ook lekker om eens een keer eruit te gaan en te gaan sporten. Ik probeer mn conditie te verbeteren maar merk dat ik 2½ jaar heb verknald waardoor mn conditie zijn dieptepunt heeft bereikt. Maar niet getreurd, ik kan 3 dagen per week sporten (ongeveer 45 minuten) en probeer zo veel mogelijk aan de cardio te werken. Deze avond hebben we creatieve therapie gehad hetgeen niet echt aansluiting kon vinden bij de groep. Veel gelachen dat wel en na de afsluiting zijn Mark en ik nog lekker gaan filosoferen.

Dnderdag 15 april:
De dag weer vol met sessies, onze persoonlijkheden worden uit elkaar gerafeld om in te laten zien wie of wat er binnen in je zit. Soms erg heftige reacties, maar de heftigste zijn de sessies in de avond. Dan komen de confrontaties, door de organisatie is aan de familie/vrienden gevraagd een brief te schrijven over jouw verslaving. Deze brief wordt ook in de groep voorgelezen en dat roept soms heftige emoties op. Vanavond had ik eerst Nick gebeld, het deed me goed zijn stem te horen. Hij was ook blij mij te horen en dat geeft me weer kracht. Die kon ik goed gebruiken want ik was de pineut, een brief van Carolien lag voor me klaar.

Markus (counsilor) vroeg me deze voor te lezen en dat heb ik gedaan. Ik was deels geschokt van de brief en deels was ik al op de hoogte. Maar Markus liet het er niet bij zitten, hij liet me inzien wat voor schade ik aanbracht aan mijn zoon en noemde me een slechte vader. Dit was het breekpunt waar hij (en ook ik) op zaten te wachten. Tranen begonnen te stromen, harder had ie me niet kunnen raken. Ik kreeg de tijd om te rehabiliteren, maar toen kwam Mark naar me toe en gaf me vreselijk op mijn donder. Ik had het toch zo makkelijk, ik hoefde allen maar ctrl-alt-delete in te drukken en weg was mijn account. Zij allen hebben een drugs of alcoholprobleem, dat lag complexer.

Ineens werd het me duidelijk. Ik, gameverslaafde, dacht dat ik helemaal afscheid had genomen van mijn gaming. Maar niets was minder waar. Mij werd gevraagd mijn acoount gewoon te vernietigen en mijn innerlijke reactie was: Ik heb 1 jaar hierin gestopt, dat ga ik toch niet zo maar opgeven?.
Hoe kan ik mezelf zo voor de gek houden? Ik was niet eens bereid afstand van mijn acoount te nemen, hoe kan ik dan stoppen met gamen? Deze moker kwam hard, heel hard aan. Onbewust was ik niet van plan te stoppen, daar was ik heel erg van geschrokken.

Carolien; ik snap dat je moeite had met het schrijven van de brief maar je hebt er goed aan gedaan hem zo te schrijven. Ik ben o.a. daardoor verder gekomen met mijn herstel en dat is het enige wat momenteel geldt, dank je wel :-].

Vrijdag 16 april:
Vandaag weer van 7 - 22 uur een programma maar 's avonds hadden we een barbeque. Dirk en Frits (clienten) waren de chef koks van de avond en we hadden ff een gezellige break. Maar daarna komen de brieven weer, en 1 client (Marcel) had 3 brieven ontvangen. Elke brief kende 4 pagina's, het was duidelijk dat deze mensen erg betrokken waren maar ook erg boos en teleurgesteld.. De brieven maakten erg veel indruk. Wat heeft hij zijn familie, vrienden e.a. voorgelogen, gemanipuleerd, bedrogen en geestelijk beschadigd. Zijn kinderen totaal geen aandacht geven, zijn vrouw verwaarlozen en bedriegen en manipuleren. Dat doe je toch niet? Zijn reactie daarentegen was erg kalm hetgeen tot heftige reacties leidde van de groep. Het lijkt hem allemaal niets te doen, alsof de boodschap niet overkomt. Heftige discussies volgen en niemand spaart hem. 1 Persoon staat zelfs met gebalde vuisten op, zo kwaad is ie geworden maar gaat daarna weer (gelukkig) zitten.

Dit soort sessies levert veel irritatie, frustatie en boosheid op en dat is goed. Zo leer je omgaan met je eigen emoties maar ook het lijdend voorwerp (de persoon voor wie de brief bedoeld is) wordt flink geconfronteerd waardoor die persoon eens ff flink mag nadenken over de consequenties van zijn daden. Uiteraard met het doel er lering van de trekken in de hoop een extra stimulans te vinden om van de drug/alcohol af te blijven. Na een heftige avond is de moeheid er weer ingeslopen en wordt het bedje weer opgezocht.

Ik lig op een kamer met 4 personen, Kees, Bob en Marcel. Alle vier willen we hard aan ons herstel werken en dat kan ik niet van iedereen zeggen. Sommige denken dat ze hard aan hun herstel werken maar daarmee houden ze zichzelf voor de gek.